Marka İletişim Stratejisti ve Dijital Düşünür Fatih Yıldırım, İnegöl'ün şehir markalaşmasına ilişkin dikkat çeken bir değerlendirme kaleme aldı. Yıldırım, İnegöl'ün güçlü üretim ve ihracat kapasitesine rağmen bu potansiyeli yaşam kalitesine ve şehir deneyimine yeterince yansıtamadığını savundu.

İnegöl'ün Marka Değeri Masaya Yatırıldı

Marka İletişim Stratejisti ve Dijital Düşünür Fatih Yıldırım, "İnegöl'ün Marka Sorunu" başlıklı yazısında kentin ekonomik gücü ile şehir yaşamı arasındaki farkı değerlendirdi.

Yıldırım'a göre İnegöl'ün temel sorunu tanınmamak değil, sahip olduğu üretim gücünün şehirde güçlü bir yaşam deneyimine dönüşememesi.

"İnegöl Üretimde Güçlü, Yaşam Deneyiminde Geride"

Yazısında İnegöl'ün yaklaşık 306 bin nüfuslu, 2024 yılında 1,2 milyar doların üzerinde ihracat gerçekleştiren önemli bir üretim merkezi olduğuna dikkat çeken Yıldırım, buna rağmen şehir markalaşmasının yalnızca ekonomik başarıyla ölçülemeyeceğini ifade etti.

Yıldırım, şu değerlendirmede bulundu:

"İnegöl üretim tarafında büyük bir şehir gibi davranıyor; yaşam tarafında ise kendi ölçeğinin gerisinde kalıyor."

"Potansiyel Marka Değildir"

Şehir markasının yalnızca üretim rakamlarından ibaret olmadığını belirten Yıldırım, güçlü ekonomik potansiyelin fiziksel çevre, sosyal yaşam, kamusal alanlar ve şehir deneyimiyle desteklenmesi gerektiğini vurguladı.

"İnegöl güçlü bir ekonomik vaat sunuyor fakat bu vaadi aynı ölçüde güçlü bir şehir deneyimiyle tamamlayamıyor." ifadelerini kullandı.

Bozuk Yollar Marka Algısını Zedeliyor

Yıldırım, kentte uzun yıllardır tartışma konusu olan yol sorununa da dikkat çekti.

Yetkinin hangi kurumda olduğundan çok vatandaşın yaşadığı deneyimin önemli olduğunu belirten Yıldırım, şu ifadeleri kullandı:

"Bir üretim şehrinin sanayi yolları bozuksa sorun yalnızca asfaltta değildir. Şehrin hız, kalite, planlama ve yetkinlik iddiası da zarar görür."

"Mobilyanın Başkenti" Vurgusu Yeterli Değil

İnegöl'ün "Mobilyanın Başkenti" söyleminin güçlü bir marka tanımı olduğunu ancak bunun tek başına yeterli olmadığını belirten Yıldırım, şehirde sosyal yaşamın güçlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

Yıldırım, şu soruların cevaplanması gerektiğini söyledi:

• Bir tasarımcı neden İnegöl'de yaşamak istesin?
• Bir üniversite mezunu neden şehirde kalsın?
• Bir ziyaretçi alışveriş yaptıktan sonra neden İnegöl'de bir gece daha geçirsin?

Gastro İnegöl İçin Yeni Model Önerisi

Yazısında Gastro İnegöl projesine de değinen Fatih Yıldırım, projenin içerik açısından başarılı olduğunu ancak hizmet modeli açısından geliştirilmesi gerektiğini savundu.

Özellikle yoğunluk nedeniyle oluşan bekleme sürelerine dikkat çeken Yıldırım, hızlı hizmet sunan kent mutfağı ile rezervasyon sistemiyle çalışan gastronomi deneyiminin birbirinden ayrılması gerektiğini ifade etti.

Ayrıca Gastro İnegöl'ün yalnızca tek bir restoran değil; üreticileri, köy mutfaklarını, yerel işletmeleri ve coğrafi işaretli ürünleri kapsayan bir gastronomi ağına dönüşmesi gerektiğini belirtti.

"Ağ Para Üretir, Bağ Marka Değeri"

Yıldırım, uzun süredir üzerinde çalıştığını belirttiği "Ağlar ve Bağlar" yaklaşımına da değinerek, İnegöl'ün ekonomik ağlarını güçlü şekilde kurduğunu ancak şehir aidiyetini güçlendirecek sosyal bağları da oluşturması gerektiğini söyledi.

"Çalışanın şehre, öğrencinin geleceğe, tasarımcının üretime, ziyaretçinin hikâyeye bağlanması gerekir. Bu bağlar kurulmadığında sanayi para üretir fakat şehir yeterince anlam üretemez." değerlendirmesinde bulundu.

"İnegöl'ün Yeni Logoya Değil, Ortak Vizyona İhtiyacı Var"

Yazısını çözüm önerileriyle tamamlayan Fatih Yıldırım, İnegöl'ün yeni bir logo veya slogan yerine üretim gücünü yaşam kalitesiyle buluşturacak bütüncül bir şehir stratejisine ihtiyaç duyduğunu ifade etti.

Yıldırım, belediyeler, İTSO, üniversiteler, sanayiciler, esnaf, sivil toplum kuruluşları ve gençlerin ortak bir vizyon etrafında buluşması gerektiğini belirterek, şehir markalaşmasının tanıtım yapmak değil, şehri gerçekten daha yaşanabilir hale getirmekle mümkün olacağını vurguladı.